บทที่ 312 นกพิราบสื่อสาร

พี่สะใภ้ที่กำลังคีบอาหารให้เฮ่อจือหรั่นชะงักมือ มองหน้ากันอย่างลังเล แล้วจึงหันไปมองชามข้าวของเฮ่อจือหรั่นซึ่งเต็มไปด้วยอาหารจนแทบจะล้นออกมาแล้ว

พวกเธอหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะนั่งกลับไปที่เดิม

พี่สะใภ้คนที่สองซึ่งเสียงดังพูดขึ้นมาว่า "ฮ่าฮ่า ดูพวกพี่สิ กลัวว่าหลานชายสองคนจะกิ

บทที่ 313 สิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จัก

โม่จิ่วเย่พาเฮ่อจือหรั่นเข้าไปในห้อง พระสนมเต๋อฟื้นแล้ว แต่ดูเหมือนไม่มีเรี่ยวแรง

เมื่อครั้งโม่จิ่วเย่ยังเด็ก เขาเคยเข้าวังบ่อยครั้งและได้พบกับพระสนมเต๋อหลายครั้ง ดังนั้นทั้งสองจึงไม่ถือว่าเป็นคนแปลกหน้า

พระสนมเต๋อหรี่ตามองและพูดด้วยความยากลำบากว่า "เจ้าคือคุณชา

บทที่ 314 นกอินทรีปีกทอง

ไม่ว่าจะกรงนี้ขังนกพิราบหรืออะไรก็ตาม เฮ่อจือหรั่นมองออกว่าฟั่นถวนเอ๋อสามารถครอบงำมันได้อย่างสมบูรณ์ ไม่เพียงแค่นั้น สิ่งมีชีวิตสีขาวที่ไม่สามารถระบุได้ยังโค้งหัวให้ฟั่นถวนเอ๋อเป็นระยะ

ฟั่นถวนเอ๋อไม่ดื้อรั้นอีกต่อไป มันวิ่งเข้ามาหานายของมันด้วยท่าทางดีอกดีใจ เฮ่อจือหรั่นล