บทที่ 306

ถ้าจะไปก็ให้พวกเราไปด้วยกัน

พี่สะใภ้สี่จับมือเฮ่อจือหรั่นด้วยความตื่นเต้น “ดีจริงๆ น้องสะใภ้ ขอบคุณเจ้ากับน้องเก้ามากๆ”

เมื่อพูดจบ พี่สะใภ้สี่ก็กลั้นน้ำตาไม่อยู่

เมื่อเห็นสามีของตน พี่สะใภ้สี่ก็รีบเข้าไปดูแลด้วยความเป็นห่วง

หลังจากนั้น เฮ่อจือหรั่นมอบยาฝรั่งที่บดเป็นผงแล้วหลายชนิดให

บทที่ 307

ตอนนี้พระมารดาของข้ากำลังอยู่ในอันตรายมาก

เช้าวันรุ่งขึ้น พี่สามเพิ่งจะพาคนออกเดินทาง อ๋องหนานรุ่ยก็ได้ขับรถม้าที่ดูเรียบง่ายมาถึงเอง โดยไม่มีทหารติดตามเลยแม้แต่คนเดียว

สิ่งที่ดูสะดุดตาเพียงอย่างเดียวคือ มีกรงแขวนอยู่นอกห้องโดยสารของรถม้า ซึ่งในกรงนั้นมีนกพิราบสีขาวสะอาดอยู่ตัวหนึ่ง

บทที่ 308

แน่นอนว่าสามีของเจ้าเป็นคนทำ

เมื่อพูดถึงผู้เชี่ยวชาญในการแก้ลูกพิษ ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าฮูหยินเฒ่าโม่แล้วว่าแท้จริงแล้วคือใคร

ก็คือเฮ่อจือหรั่น สะใภ้เก้าของเธอนั่นเอง เพราะลูกชายของบ้านโม่ก็เคยถูกแก้ลูกพิษด้วยมือของเธอมาแล้ว

แต่เธอไม่รู้ว่าเฮ่อจือหรั่นจะปรากฏตัวต่อหน้าหนานรุ่ยในฐานะใด