บทที่ 270 เจ้าอยู่ที่นี่จริงๆ

ชายคนนั้นก้มหน้า แม้ว่าพวกเขาจะเดินเข้าไปใกล้ก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ราวกับคนตายไปแล้ว โม่จิ่วเย่ใจเต้นแรงขึ้น เขาเดินเข้าไปยกหัวของชายคนนั้นขึ้นเบาๆ

“พี่เจ็ด เจ้าอยู่ที่นี่จริงๆ”

โม่หยวนเซ่อปิดตาทั้งสองข้าง เขาอยู่ในสภาพหมดสติ มีรอยเลือดอยู่ที่มุมปาก จมูก และหางตา เฮ่อจือ

บทที่ 271 พวกเจ้าไม่อยากแก้แค้นให้กับนางหรือ?

ซุ่นจื่อเป็นคนแรกที่ตื่นขึ้นมา เขาถูกคนทำให้สลบไปทันที ในห้องมีคนเพิ่มขึ้นหลายคน เขารู้สึกงงงวย แต่เมื่อเห็นนายท่านอยู่ด้วยก็วางใจ

ซุ่นจื่อลุกขึ้นยืน ขยี้คอที่ปวดเมื่อยและใช้ท่าทางสื่อว่าเขาจะออกไปข้างนอกดูสักหน่อยแล้วก็ออกไป

โม่ซิ่วเหยียนกับโม่หยวนเช

บทที่ 272 ร่างกายเช่นนี้จะล้างแค้นได้อย่างไร?

หลันเอ๋อเปลี่ยนความคิดไม่คิดฆ่าตัวตายแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอนาคตยังต้องอยู่กับตระกูลโม่ ดังนั้นนางจึงต้องแสดงความสามารถออกมา

“ไม่ ไม่ ไม่ พวกเราทำงานหยาบๆได้ทุกอย่าง ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ตระกูลโม่ คุณนายโม่จะใช้พวกเราให้ทำงานหยาบแค่ไหนก็ได้ หลันเอ๋อไม่มี