บทที่ 269

ข้าจะรักแต่เธอคนเดียว

องค์หญิงสี่ส่ายหัวแล้วกล่าวว่า “ไม่ พวกนางถึงกลับไปต้าซุ่นก็ไม่มีบ้านให้กลับ ข้าอยากให้พวกนางติดตามเจ้าไปด้วย”

โม่จิ่วเย่ถึงจะช้าแต่คราวนี้เขาเข้าใจแล้ว “ครอบครัวโม่ของเรามีกฎ ไม่รับภรรยาน้อย และข้าจะรักแต่ภรรยาของข้าเพียงคนเดียว คำขอนี้ขององค์หญิง ข้าไม่สามารถตอบ

บทที่ 270

เจ้าอยู่ที่นี่จริงๆ

ชายคนนั้นก้มหน้า แม้ว่าพวกเขาจะเดินเข้าไปใกล้ก็ไม่มีปฏิกิริยาใดๆ ราวกับคนตายไปแล้ว โม่จิ่วเย่ใจเต้นแรงขึ้น เขาเดินเข้าไปยกหัวของชายคนนั้นขึ้นเบาๆ

“พี่เจ็ด เจ้าอยู่ที่นี่จริงๆ”

โม่หยวนเซ่อปิดตาทั้งสองข้าง เขาอยู่ในสภาพหมดสติ มีรอยเลือดอยู่ที่มุมปาก จมูก และหางตา เฮ่อจ

บทที่ 271

พวกเจ้าไม่อยากแก้แค้นให้กับนางหรือ?

ซุ่นจื่อเป็นคนแรกที่ตื่นขึ้นมา เขาถูกคนทำให้สลบไปทันที ในห้องมีคนเพิ่มขึ้นหลายคน เขารู้สึกงงงวย แต่เมื่อเห็นนายท่านอยู่ด้วยก็วางใจ

ซุ่นจื่อลุกขึ้นยืน ขยี้คอที่ปวดเมื่อยและใช้ท่าทางสื่อว่าเขาจะออกไปข้างนอกดูสักหน่อยแล้วก็ออกไป

โม่ซิ่วเหยียนกับโม่หยวน