บทที่ 260 ใต้บ่อน้ำ

เมื่อเห็นว่าหวงซวี่ตอบคำถามช้าลง เฮ่อจือหรั่นรู้ว่าฤทธิ์การสะกดจิตของเธอกำลังจะหมดไป

โม่จิ่วเย่ก็สังเกตเห็นเช่นกัน จึงรีบถามขึ้นอย่างกังวลว่า "คนที่พวกเจ้าเฝ้าดูแลคือใคร?"

หวงซวี่ตอบ "ขะ...ข้าไม่รู้ เป็นคนที่อาจารย์ส่งมา"

เมื่อเขาพูดจบ ก็ฟื้นคืนสติ

เฮ่อจือหรั่นเก็บนาฬิกาพกและลุก

บทที่ 261 โม่ซิ่วเหยียน

โม่จิ่วเย่ลุกขึ้นยืนและเคาะที่ด้านบนของโต๊ะบริเวณที่ตรงกับก้อนเหล็ก

เฮ่อจือหรั่นมองจากใต้โต๊ะ เห็นได้ชัดเจนว่าเขาเคาะไม่กี่ครั้ง ก้อนเหล็กกับโต๊ะเริ่มแยกออกจากกันเล็กน้อย

"เคาะอีกหน่อย"

โม่จิ่วเย่พยักหน้าและเคาะโต๊ะอีกครั้ง

"เป็นอย่างไรบ้าง?"

"ยังไม่ขยับเลย คุณต้องเคาะที

บทที่ 262 ฉันจะพยายามรักษาพี่สี่ให้หาย

โม่จิ่วเย่ไม่ใช่ไม่เชื่อในฝีมือการแพทย์ของภรรยา แต่สภาพของพี่สี่นั้นพิเศษมาก ตอนนี้ที่สามารถพบเขายังมีชีวิตอยู่ก็ถือว่าเป็นโชคดีแล้ว

โม่จิ่วเย่ถึงกับคิดว่า ถ้าได้พาพี่สี่กลับบ้าน เขายอมเลี้ยงดูพี่สี่ไปตลอดชีวิต ขอเพียงพี่สี่ยังมีชีวิตอยู่ก็พอใจแล้ว

เฮ่อจือหร