บทที่ 259 พวกเจ้าต้องการอะไรกันแน่?

"พวกเจ้าเป็นใครกันแน่?" ชายเตี้ยพูดออกมา เขาดูไม่กลัวแม้จะตกอยู่ในมือของคนอื่น

ใครไม่รู้คงคิดว่าเขามีแผนอะไรซ่อนอยู่

โม่จิ่วเย่หัวเราะเยาะพร้อมเตะชายเตี้ยอย่างแรงเพื่อเตือนให้เขารู้สถานการณ์ของตัวเอง

แรงเตะนี้ไม่เบา ชายเตี้ยร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวด ในขณะเดียวกั

บทที่ 260 ใต้บ่อน้ำ

เมื่อเห็นว่าหวงซวี่ตอบคำถามช้าลง เฮ่อจือหรั่นรู้ว่าฤทธิ์การสะกดจิตของเธอกำลังจะหมดไป

โม่จิ่วเย่ก็สังเกตเห็นเช่นกัน จึงรีบถามขึ้นอย่างกังวลว่า "คนที่พวกเจ้าเฝ้าดูแลคือใคร?"

หวงซวี่ตอบ "ขะ...ข้าไม่รู้ เป็นคนที่อาจารย์ส่งมา"

เมื่อเขาพูดจบ ก็ฟื้นคืนสติ

เฮ่อจือหรั่นเก็บนาฬิกาพกและลุก

บทที่ 261 โม่ซิ่วเหยียน

โม่จิ่วเย่ลุกขึ้นยืนและเคาะที่ด้านบนของโต๊ะบริเวณที่ตรงกับก้อนเหล็ก

เฮ่อจือหรั่นมองจากใต้โต๊ะ เห็นได้ชัดเจนว่าเขาเคาะไม่กี่ครั้ง ก้อนเหล็กกับโต๊ะเริ่มแยกออกจากกันเล็กน้อย

"เคาะอีกหน่อย"

โม่จิ่วเย่พยักหน้าและเคาะโต๊ะอีกครั้ง

"เป็นอย่างไรบ้าง?"

"ยังไม่ขยับเลย คุณต้องเคาะที