ตอน 25
เนรเทศ อุ้มรักหมอเทวดาจวนกั๋วกง
บทที่ 25 มีเงื่อนไขอะไรพูดมาได้ตอนนี้
ทุกคนต่างมองไปตามเสียง เห็นเพียงทหารกลุ่มหนึ่งกำลังล้อมเผิงวั่งพูดจาเป็นห่วงเป็นใยอาการเขา
เวลานี้เผิงวั่งอ่อนแออยู่บ้าง แต่ว่า ไม่กระทบการพูดจา
“โจวเหล่าปา ข้าเป็นอะไรไปกันแน่?”
“หัวหน้า ท่านโดนพิษงูเข้าแล้ว
พอได้ยิน เผิงวั่งนึกย้อนสถานการณ์ก่อนหน้าจะหมดสติไปอ
ตอน 26
บทที่ 26 นอนหลับบนพื้น
พี่สะใภ้ทั้งแปดกับโม่หานเยว่เดิมก็น้ำลายสอต่อเนื้อเค็ม มีคำพูดของแม่สามีนี้ พวกนางจึงกินขึ้นมาอย่างไม่ได้กังวลกันแล้ว
“ท่านแม่พูดถูก พวกเราไม่ใช่ฮูหยินคุณหนูของตระกูลใหญ่มั่งคั่งอะไรอีก ตอนนี้พอจะเติมท้องให้เต็มได้ ก็ดีมากแล้ว”
“จักสนใจธรรมเนียมอะไรเล่า ข้าหยางม่านซินไม่ต้องก
ตอน 27
บทที่ 27 ยังลำบากนางจริงแล้ว
แม้เดาได้ว่าโจวเหล่าปาจงใจแสร้งมองไม่เห็นพี่สะใภ้รอง เฮ่อจือหรั่นก็ไม่กล้าให้โม่จิ่วเย่กินอาหารแบบเปิดเผย
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเรื่องที่โม่จิ่วเย่แกล้งหมดสติต้องปิดบังคนนอกทั้งหมดไว้
แต่ว่า โม่จิ่วเย่ไม่ได้กินอะไรมาทั้งวันแล้ว ยิ่งไม่อาจไปปลดทุกข์ได้ด้วย หากเป็นแบบนี้ต่อไป