บทที่ 225

เรื่องเข้าใจผิด

โม่จิ่วเย่ขวางม้าจวิ้นซานไว้

"ไม่ต้องเข้าไปแล้ว คนที่พวกเจ้าตามหาอยู่ในบ้านนี้"

ม้าจวิ้นซานงงไปชั่วขณะ ก่อนจะถามด้วยความไม่เข้าใจ "ท่านโม่จิ่วเย่ นั่นเป็นไข้ทรพิษนะ...ท่านกล้าขนาดนี้ได้อย่างไร?"

เฮ่อจือหรั่นอธิบาย "เด็กผู้หญิงคนนั้นไม่ได้เป็นไข้ทรพิษ แต่เป็นโรคที่หมอในสถ

บทที่ 226

ฉันยังมีชีวิตอยู่นี่มันไม่ง่ายเลย

ก่อนออกเดินทาง หนานรุ่ยสั่งคำสั่งอย่างเคร่งขรึม "ท่านผู้ว่าฯเฟิง การเดินทางของข้าครั้งนี้ก็เพื่อการท่องเที่ยว ท่านจงทำเป็นว่าไม่เห็นข้าในวันนี้"

ท่านผู้ว่าฯเฟิงตอบกลับอย่างรวดเร็ว "โปรดวางใจเถิดท่านอ๋อง"

หนานรุ่ยเหลือบมองท่านผู้ว่าฯเฟิงอีกครั้งเป็นการเต

บทที่ 227

ลูกพิษไม่ใช่สิ่งที่ท่านให้พี่ชายข้าหรือ?

โม่จิ่วเย่ได้ทราบจากเหล่าเจ้าหน้าที่ว่าโม่ชูฮั๋นได้ไปกับหนานรุ่ยทันที เขาจึงพาเฮ่อจือหรั่นตามไปด้วย

หนานรุ่ยสั่งองครักษ์ให้พาทั้งสองเข้าไปในห้อง

โม่จิ่วเย่มองด้วยสายตาที่เย็นชาและพูดอย่างหนักแน่น “คำนับท่านอ๋องหนานรุ่ย” แม้เขาจะพูดเช่นนั้น แต่กลั