ตอน 206
เนรเทศ อุ้มรักหมอเทวดาจวนกั๋วกง
บทที่ 206 พวกเธอแค่ดูแลแม่ที่บ้านก็พอแล้ว
โดยเฉพาะหัวหน้าหมู่บ้านจ้าวและหัวหน้าหมู่บ้านโจว พวกเขารู้จักอาหารทะเลเหล่านี้เป็นอย่างดี
เมื่อหลายปีก่อน เมืองหยุนเจอภัยแล้ง ทำให้ผลผลิตทางการเกษตรลดลงมาก
ในตอนนั้น แม้จะมีเงินในมือ ก็หาซื้อข้าวไม่ได้ง่าย ๆ
ดังนั้น หลายคนจึงต้องไปหาซื้ออาหารทะเลที่ปกติไม่ม
ตอน 207
บทที่ 207 มันฝรั่งและมันเทศ
โดยเฉพาะหัวหน้าหมู่บ้านโจว เขาคำนวณราคาคร่าวๆ หลังจากเห็นสัตว์ล่าเหล่านั้นแล้ว
แค่แพะภูเขาตัวเดียวก็สามารถส่งไปขายในร้านอาหารในเมืองได้อย่างน้อยหนึ่งตำลึงเงิน
วันเดียวได้ขนาดนี้ก็เพียงพอให้พวกเขากินดื่มอย่างอิ่มหนำสำราญแล้ว แถมยังมีเหลืออีก
เซียะเทียนไห่และฟางชวนโจวก็อิ
ตอน 208
บทที่ 208 คนโง่เงินหนา
อย่างไรก็ตาม ที่ดินเหล่านั้นปล่อยว่างอยู่ก็ไม่มีประโยชน์ ขายออกไปในราคาถูกยังดีกว่า
หัวหน้าหมู่บ้านจ้าวเห็นดังนั้นก็กล่าวว่า “ครอบครัวจ้าวของพวกเรามีที่ดินรกร้างอยู่ 26 หมู่ที่นั่น ขายในราคา 1 ตำลึงต่อหมู่เช่นเดียวกัน”
โม่จิ่วเย่เหลือบมองเซี่ยเทียนไห่และฟางชวนโจว เพราะพวกเข