บทที่ 164 การกระทำตามโอกาส

เผิงวั่งรู้จักนิสัยของโม่จิ่วเย่และเฮ่อจือหรั่น ทั้งสองคนถึงจะดูอัธยาศัยดีเมื่ออยู่กับคนอื่น แต่ก็เป็นเพราะไม่มีใครมารบกวน โดยเฉพาะเฮ่อจือหรั่น ตอนที่เธอตะโกนใส่โจวเหล่าปายังติดตาอยู่

เผิงวั่งที่เคยเป็นเจ้าหน้าที่คุมตัวผู้ต้องหามาหลายปี แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่มีความสัมพัน

บทที่ 165 พวกเจ้าจะเอายังไง?

เจ้าหน้าที่ไม่แสดงความอดทนกับหลิว:

“มีอะไรต้องพูด? หากอยากไปหมู่บ้านดีๆ ก็ต้องแสดงความจริงใจ”

หลิวหันไปมองครอบครัวตนเอง สามีทั้งสามคนเสียชีวิตระหว่างทาง เหลือเพียงผู้หญิงและเด็ก

หลิวสังเกตผู้ช่วยเมืองฉุยตอนเข้ามา เขามองทุกคนอย่างเกียจคร้าน แต่เธอสังเกตได้ว่าเขาสนใจผ

บทที่166 หมู่บ้านซีหลิง

โม่จิ่วเย่เข้าใจความตั้งใจของเผิงวั่ง แต่เขาไม่ต้องการประนีประนอมกับเจ้าหน้าที่ระดับล่างเช่นนี้ "โปรดจัดการตามหน้าที่เถิด"

ผู้ช่วยเมืองฉุยไม่เคยเจอผู้ถูกเนรเทศที่ไม่เกรงกลัวเขาเช่นนี้ หากไม่ใช่เพราะเจ้าหน้าที่เตือน เขากลัวว่าการกระทำของเขาจะถูกเปิดเผย แต่ในเมื่อพวกเขาไม่ทำ