บทที่ 137 พวกเขาเป็นใคร

เฮ่อจือหรั่นและโม่จิ่วเย่เปลี่ยนเป็นชุดกลางคืนและออกจากเต็นท์ ไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน โม่จิ่วเย่โอบเอวเฮ่อจือหรั่นและใช้วิชาตัวเบาเดินสำรวจรอบๆ อย่างอิสระ เวลาผ่านไปนานพอสมควร สายตาของพวกเขาหยุดอยู่ที่เรือสำราญสว่างไสวกลางทะเลสาบ จากระยะไกล ยังได้ยินเสียงร้องเพลงและเต้นรำจาก

บทที่ 138 จิตใจของคนตระกูลโม่แข็งแกร่งเกินไป

นานเฮิงก้าวออกจากห้องโดยสารอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ชายมีเครายังคงนั่งตัวตรงอย่างสง่างามโดยไม่ขยับตัวแม้แต่น้อย ลักษณะนี้คล้ายกับโม่ชูฮั๋นที่ถูกสะกด แต่ก็มีความแตกต่างกัน โม่ชูฮั๋นที่ถูกควบคุมโดยวิญญาณหุ่นเชิด แม้จะไม่มีสติแต่ก็ยังสามารถเคลื่อนไหวได้ ในขณะท

บทที่ 139 เผาเรือสำราญ

กั๋วซือเห็นท่าไม่ดี ปลอมตัวเป็นว่าฟันไม่กี่ทีแล้วล้วงมือเข้าไปในเสื้อ เฮ่อจือหรั่นเพิ่งโปรย ‘การลงมาของยมทูต’ ระลอกที่สองใส่ทหารยามหันกลับไปดูเห็นว่ากั๋วซือทำท่าทางแปลก เธอเดาถูกว่าเธอไม่ได้คิดจะใช้ของมีคมแต่อยากใช้พิษกับพวกเขา เฮ่อจือหรั่นจะให้โอกาสเธอได้อย่างไร? เธอรีบดึงป