ตอน 54
ผมมีพี่สาวเจ็ดคน
บทที่54
หลิวปั๋วทงคิดว่าด้วยเส้นสายของตัวเองแล้วน่าจะมีคนมาหาเขาไม่น้อย แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะอยู่ในห้องเย็นหนึ่งคืน ก็ไม่มีใครมาหาเขาเลย
ในตอนนั้นเองผู้อำนวยการกลับมาแล้ว
หลิวปั๋วทงมองผู้อำนวยการ พูดตะคอกใส่ทันที”มึงยังไม่ปล่อยกูออกไปอีก นายรู้ไหมว่าขังกูแล้วจะเป็นยังไง! ”
ผู้อำนวยการกระตุกมุมปาก
ตอน 55
บทที่55
เนี่ยเฟิงที่เพิ่งเข้าไปก็เห็นสุดห้องประชุมมีคำกล่าวที่มีชีวิตชีวาหนึ่งภาพ
เห็นตัวหนังสือที่คุ้นเคย เนี่ยเฟิงรู้สึกแสบตา เพราะว่าภาพคำกล่าวนี้ไม่ใช่ใครเขียน คือตอนนั้นแม่ของเขาเขียนมอบให้การประชุมวิชาการทางการแพทย์
เทียบกับพ่อของตัวเองแล้ว แม่ของเขาดูเหมือนจะไม่ค่อยมีชื่อเสียงสักเท่าไหร่
แต่เ
ตอน 56
บทที่56
เนี่ยเฟิงเห็นว่าทุกคนกำลังมองมาที่เขา เขาจึงหยุดหัวเราะ “ไม่มีอะไร แค่อยากหัวเราะเฉย ๆ ”
“คุณผู้ชายท่านนี้หน้าไม่คุ้นเลย ผมไม่เคยเจอคุณมาก่อน”
จูเย่าเหวินรู้สึกอับอายต่อหน้าสาธารณชน แล้วจะปล่อยผ่านไปได้ยังไง? ครั้นแล้วเขาก็สอบถามเกี่ยวกับประวัติของเนี่ยเฟิง
“ผมเหรอครับ? ”
ตอนนี้เนี่ยเฟิงกลาย