บทที่53

เย่หรูเสว่ดึงมือที่เนี่ยเฟิงจับหน้าอกออกทันที บนหน้าอกไม่มีแผลเลยสักนิดเดียว

“ไอ้บ้า นายกล้าทำพี่ตกใจ พี่ว่านายอยากตายสินะ! ”

เมื่อกี้เย่หรูเสว่ตกใจแทบแย่จริง ๆ เพราะฉะนั้นตอนนี้เลยโกรธมาก เธอต่อยหน้าอกเนี่ยเฟิงแรง ๆ

เนี่ยเฟิงร้องโอ๊ย “เจ็บนะ พี่หก! ผมไม่ถูกยิงตายก็ต้องถูกพี่ต่อยตายแน่ ๆ! ”

บทที่54

หลิวปั๋วทงคิดว่าด้วยเส้นสายของตัวเองแล้วน่าจะมีคนมาหาเขาไม่น้อย แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะอยู่ในห้องเย็นหนึ่งคืน ก็ไม่มีใครมาหาเขาเลย

ในตอนนั้นเองผู้อำนวยการกลับมาแล้ว

หลิวปั๋วทงมองผู้อำนวยการ พูดตะคอกใส่ทันที”มึงยังไม่ปล่อยกูออกไปอีก นายรู้ไหมว่าขังกูแล้วจะเป็นยังไง! ”

ผู้อำนวยการกระตุกมุมปาก

บทที่55

เนี่ยเฟิงที่เพิ่งเข้าไปก็เห็นสุดห้องประชุมมีคำกล่าวที่มีชีวิตชีวาหนึ่งภาพ

เห็นตัวหนังสือที่คุ้นเคย เนี่ยเฟิงรู้สึกแสบตา เพราะว่าภาพคำกล่าวนี้ไม่ใช่ใครเขียน คือตอนนั้นแม่ของเขาเขียนมอบให้การประชุมวิชาการทางการแพทย์

เทียบกับพ่อของตัวเองแล้ว แม่ของเขาดูเหมือนจะไม่ค่อยมีชื่อเสียงสักเท่าไหร่

แต่เ