บทที่425

“ก็แล้วแต่คุณจะพูดแล้วกัน ในเมื่อคุณต้องการอยู่ ฉันจะไม่ห้ามคุณ”

ฝูยานหรงกระแทกประตูปิดดัง “ปัง” ขังตัวเองไว้ในห้อง ไม่รู้ว่าทำเมื่ออยู่ห้องเดียวกับเนี่ยเฟิง ฝูยานหรงจะรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองเต้นเร็วขึ้นมาก

เนี่ยเฟิงเคาะประตูแล้วบอกว่า “ถ้าคุณเจออะไรข้างในก็เรียกผมนะ”

ฝูยานหรงกลอกตาอย่างหงุ

บทที่426

“ฉันอยู่ที่บ้านตัวเองจะมีอะไรเกิดขึ้นได้ล่ะ คุณหวาดระแวงเกินไปแล้ว รีบเข้าไปอาบน้ำเถอะ”

ฝูยานหรงกระแอมไอแล้วหันหลังเดินจากไป เขาวางเสื้อผ้าไว้ข้างอ่างล้างหน้า ดังนั้นจึงบังเอิญไปสัมผัสอะไรบางอย่าง

แต่ฝูยานหรงไม่คิดว่าเนี่ยเฟิงจะวิ่งออกมาจากห้องน้ำแบบนี้

แม้ว่าเนี่ยเฟิงจะไม่รู้ว่าฝูยานหรงคิด

บทที่427

“คุณทำทุกอย่างที่ว่ามาได้ในเวลาไม่ถึงสองนาทีงั้นเหรอ? รวมถึงการสังเกตฉันจากนอกหน้าต่างด้วย?”

คนคนหนึ่งจะทำเรื่องแบบนี้ภายในเวลาอันสั้นขนาดนั้นได้อย่างไร?

“นักฆ่าชั้นยอดสามารถทำเช่นนี้ได้ไม่ยาก มันเป็นเรื่องธรรมดา ดังนั้นอย่าคิดว่าคุณสามารถซ่อนตัวอยู่ในห้องได้ก็พอแล้ว เมื่อกี้ตั้งแต่ที่ผมเปิ