บทที่ 346

บทที่346

เขารีบให้คนไปเรียกพวกเหลยเทียนมาที่นี่ ไม่อาจปล่อยให้เหลยเป้าเหลวไหลต่อไปได้

แต่เวลานี้เนี่ยเฟิงได้ฝังเข็มแรกลงไปแล้ว

พอเข็มต่อไป เหลยเป้าก็ไม่มีความรู้สึกใดๆ อีก เดิมขาคู่นี้ของเขาก็ขยับไม่ได้อยู่แล้ว จะมีความรู้สึกอะไรได้อย่างไรกัน?

เขาจิตตกอยู่บ้างเล็กน้อย เพียงแต่ไม่นานเท่าไห

บทที่ 347

บทที่347

“ผมอยากลุกขึ้นมาด้วยตัวเอง พวกคุณอย่าเข้ามายุ่ง!”

เหลยเป้ากัดฟัน ปฏิเสธความหวังดีของคนอื่นๆ ที่เข้ามาช่วยประคองเขา เขายืนขึ้นมาด้วยการอาศัยจิตใจอันแน่วแน่และพลังของตัวเอง

แม้จะยังคงรู้สึกว่าขาของตนเองเจ็บปวดราวกับถูกเข็มทิ่มตำ แต่ความเจ็บปวดนี้มาเร็วได้ก็ไปเร็วได้เช่นกัน

เหลยเป้า

บทที่ 348

บทที่348

เนี่ยเฟิงหัวเราะเสียงเย็น เขาจะดูสิว่าไอ้หมอนี่คิดจะทำอะไร

เนี่ยเฟิงค้นเจอที่อยู่ของสถานต่อสู้ใต้ดินแล้ว จากนั้นก็ขับรถมุ่งมายังย่านที่คึกคักที่สุดของเมืองหนานหู

สถานต่อสู้ใต้ดินนี้คิดจะหายังต้องเสียเวลาไปพักหนึ่งจริงๆ

แต่ไม่ได้ยากสำหรับเนี่ยเฟิง

เนี่ยเฟิงหาสถานต่อสู้ใต้ดินเจออย่