บทที่ 345

บทที่345

หลังจากที่อาจารย์อาท่านนั้นได้ยิน ก็ยิ้มออกมาอย่างทนไม่ไหว “ความต้องการนี้ของนายช่างพิเศษมากจริงๆ”

“แม้ผมจะไม่ขาดผู้ติดตาม แต่การมียอดฝีมือด้านมวยไทยเป็นผู้ติดตามผม ผมรู้สึกว่าผมได้หน้าอย่างมาก”

เนี่ยเฟิงแย้มยิ้ม ความจริงแล้วเนี่ยเฟิงก็รู้เช่นกันว่าคนอย่างเขาเป็นคนมีความทะนงในตัว

บทที่ 346

บทที่346

เขารีบให้คนไปเรียกพวกเหลยเทียนมาที่นี่ ไม่อาจปล่อยให้เหลยเป้าเหลวไหลต่อไปได้

แต่เวลานี้เนี่ยเฟิงได้ฝังเข็มแรกลงไปแล้ว

พอเข็มต่อไป เหลยเป้าก็ไม่มีความรู้สึกใดๆ อีก เดิมขาคู่นี้ของเขาก็ขยับไม่ได้อยู่แล้ว จะมีความรู้สึกอะไรได้อย่างไรกัน?

เขาจิตตกอยู่บ้างเล็กน้อย เพียงแต่ไม่นานเท่าไห

บทที่ 347

บทที่347

“ผมอยากลุกขึ้นมาด้วยตัวเอง พวกคุณอย่าเข้ามายุ่ง!”

เหลยเป้ากัดฟัน ปฏิเสธความหวังดีของคนอื่นๆ ที่เข้ามาช่วยประคองเขา เขายืนขึ้นมาด้วยการอาศัยจิตใจอันแน่วแน่และพลังของตัวเอง

แม้จะยังคงรู้สึกว่าขาของตนเองเจ็บปวดราวกับถูกเข็มทิ่มตำ แต่ความเจ็บปวดนี้มาเร็วได้ก็ไปเร็วได้เช่นกัน

เหลยเป้า