บทที่292

“ฉันก็ไม่เคยแค้นใจพวกคุณมาก่อน ไม่ว่าพวกคุณจะปฏิบัติต่อฉันยังไงฉันล้วนไม่เป็นไร”

ถ้าหากว่าชิวมู่เฉิงเป็นคนที่คิดเล็กคิดน้อยมากมายขนาดนั้นล่ะก็ งั้นเธอก็พ้นไปจากตระกูลชิวด้วยตัวคนเดียวมานานแล้ว

ความสามารถของตนเองถูกขุดค้นออกมา เธอจะไม่รู้เหรอ?

ถึงแม้ว่าเธอรู้แต่ก็ยังอยู่ที่ตระกูลชิวต่อ ไม่ใช

บทที่293

ถึงตอนเย็นพวกเขามาถึงตระกูลชิว ตระกูลชิวกลับจัดแต่งลักษณะโบราณ ดูแล้วมีรสนิยมมาก คุณนายใหญ่นั่งรถเข็นกลับมาจากสถานพักฟื้น อาหารเต็มโต๊ะ

คุณนายใหญ่เห็นชิวมู่เฉิงกลับมาแล้ว บนใบหน้าเบ่งบานรอยยิ้มออกมา เธอรีบเรียกชิวมู่เฉิงมานั่งอยู่ข้างกายตนเอง

เนี่ยเฟิงนึกไม่ถึงว่า คนในตระกูลนี้ช่างเยอะมากนะ

บทที่294

“แกพูดคำพูดอย่างนี้ออกมาได้ยังไง ในตอนต้นถ้าไม่ใช่คุณนายใหญ่เลี้ยงดูสั่งสอนให้การศึกษาแกอย่างตั้งอกตั้งใจ เป็นไปได้ยังไงที่แกจะมีผลงานในตอนนี้เหรอ?”

“ก็ใช่สิ ในตอนนี้คุณนายใหญ่ผ่านวันน้อยลงหนึ่งวัน แกใจแข็งพอที่จะทำให้คุณนายใหญ่เสียใจอย่างนี้เหรอ? แกทำอย่างนี้เนรคุณเกินไปแล้วจริงๆล่ะ?”

“ผมก