บทที่291

“คุณนายรู้สึกว่าเรื่องนี้ควรทำยังไงดีล่ะ? ถ้าหากพวกเราอยู่ที่นี่ต่อ งั้นก็คือตามใจเขาจะฆ่าจะแกงแล้ว…..”

“ฉันจะตามใจพวกเขาจะฆ่าจะแกงหรือ คุณไม่คิดหรือว่าในปีนั้นใครเป็นคนฆ่าทั้งครอบครัวเขาล่ะ? ในเมื่อฉันสามารถฆ่าทั้งครอบครัวเขา งั้นฉันก็สามารถฆ่าเขาเช่นกัน ฉันจะไม่ออกไปอยู่แล้ว ฉันจะให้เขาตา

บทที่292

“ฉันก็ไม่เคยแค้นใจพวกคุณมาก่อน ไม่ว่าพวกคุณจะปฏิบัติต่อฉันยังไงฉันล้วนไม่เป็นไร”

ถ้าหากว่าชิวมู่เฉิงเป็นคนที่คิดเล็กคิดน้อยมากมายขนาดนั้นล่ะก็ งั้นเธอก็พ้นไปจากตระกูลชิวด้วยตัวคนเดียวมานานแล้ว

ความสามารถของตนเองถูกขุดค้นออกมา เธอจะไม่รู้เหรอ?

ถึงแม้ว่าเธอรู้แต่ก็ยังอยู่ที่ตระกูลชิวต่อ ไม่ใช

บทที่293

ถึงตอนเย็นพวกเขามาถึงตระกูลชิว ตระกูลชิวกลับจัดแต่งลักษณะโบราณ ดูแล้วมีรสนิยมมาก คุณนายใหญ่นั่งรถเข็นกลับมาจากสถานพักฟื้น อาหารเต็มโต๊ะ

คุณนายใหญ่เห็นชิวมู่เฉิงกลับมาแล้ว บนใบหน้าเบ่งบานรอยยิ้มออกมา เธอรีบเรียกชิวมู่เฉิงมานั่งอยู่ข้างกายตนเอง

เนี่ยเฟิงนึกไม่ถึงว่า คนในตระกูลนี้ช่างเยอะมากนะ