บทที่239

“แม่งเอ๊ยฉันว่าแกไม่คิดจะให้เงินก้อนนี้กับพวกเราแล้ว! กระทั่งตั๋วก็ซื้อแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะอยากหนีแล้วคืออะไร?

พี่เจี้ยนมองไปที่เย่เล่ออย่างเย็นชา และเย่ฉงหยางก็เห็นว่าคนเหล่านี้กำลังถืออาวุธอยู่ในมือ และเย่ฉงหยางเคยได้สัมผัสกับเหตุการณ์แบบนี้ที่ไหนกันล่ะ? จึงโดนทำให้ตกใจทันที

เขากลืนน้ำลายอ

บทที่240

“เธอจิตใจดีจังเลย! เมื่อพูดถึงงานรวมตัวเพื่อนร่วมชั้นเมื่อคืน เพื่อนๆ ทุกคนก็ไม่ได้มาครบดังนั้นวันนี้ฉันจึงสร้างสถานการณ์โดยพลการ…”

ซุนลี่ลี่พูด และทันใดนั้นก็เงยหน้าขึ้น พร้อมกับร้องเรียกด้วยดีใจและแปลกใจ “คุณชายเฉิน! ทางนี้ๆ !”

เย่หรูเสว่ขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้เมื่อหล่อนมองกลับไปก็เห็นเฉินไ

บทที่241

เฉินไฉหัวยิ้มๆแล้วพยักหน้า“วางใจเถอะหน่า เธอช่วยฉันขนาดนี้ ฉันจะต้องให้ประโยชน์กับเธอคืนอยู่แล้ว”

ซุนลี่ลี่มองดูเย่หรูเสว่ที่สลบฟุบอยู่บนโต๊ะ ใบหน้าของเธอเผยให้เห็นถึงรอยยิ้มแห่งความชั่วร้าย

พอนึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่พวกเขาทำให้ตนเองต้องอับอาย ซุนลี่ลี่จึงมีความสุขกับการแก้แค้น

หลังจากที่ซุน