บทที่238

ซุนลี่ลี่อาจคิดว่าเนี่ยเฟิงจะมีฐานะแบบนี้แต่หลังจากที่ซุนลี่ลี่รู้สึกอับอายต่อหน้าทุกแล้วหล่อนก็รู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือศักดิ์ศรีเลยแม้แต่น้อย

หล่อนยิ่งคิดก็ยิ่งโกรธมากขึ้นเท่านั้น และไม่ว่าอย่างไรหล่อนก็จะไม่ยินยอม

การซุนลี่ลี่มาเข้างานรวมตัวเพื่อนร่วมชั้นครั้งนี้นั้น เดิมทีก็เพื่ออวดรวยต่อ

บทที่239

“แม่งเอ๊ยฉันว่าแกไม่คิดจะให้เงินก้อนนี้กับพวกเราแล้ว! กระทั่งตั๋วก็ซื้อแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะอยากหนีแล้วคืออะไร?

พี่เจี้ยนมองไปที่เย่เล่ออย่างเย็นชา และเย่ฉงหยางก็เห็นว่าคนเหล่านี้กำลังถืออาวุธอยู่ในมือ และเย่ฉงหยางเคยได้สัมผัสกับเหตุการณ์แบบนี้ที่ไหนกันล่ะ? จึงโดนทำให้ตกใจทันที

เขากลืนน้ำลายอ

บทที่240

“เธอจิตใจดีจังเลย! เมื่อพูดถึงงานรวมตัวเพื่อนร่วมชั้นเมื่อคืน เพื่อนๆ ทุกคนก็ไม่ได้มาครบดังนั้นวันนี้ฉันจึงสร้างสถานการณ์โดยพลการ…”

ซุนลี่ลี่พูด และทันใดนั้นก็เงยหน้าขึ้น พร้อมกับร้องเรียกด้วยดีใจและแปลกใจ “คุณชายเฉิน! ทางนี้ๆ !”

เย่หรูเสว่ขมวดคิ้วอย่างอดไม่ได้เมื่อหล่อนมองกลับไปก็เห็นเฉินไ