ตอน 213
ผมมีพี่สาวเจ็ดคน
บทที่213
“ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต เป็นหนี้ต้องชดใช้ด้วยเงิน เพราะนี่เป็นหลักการของฟ้าดินที่เปลี่ยนแปลงไม่ได้ ในเมื่อแกฆ่าลูกศิษย์ของเราแล้ว เช่นนั้นเราก็จะไม่ปล่อยให้แกรับการลงโทษหรอก ไอ้เด็กเวรเอ๊ย!”
หนึ่งในผู้อาวุโสที่ผมยาวมองไปที่เนี่ยเฟิงอย่างเย็นชา และบนใบหน้าเนี่ยเฟิงก็ปรากฏรอยยิ้มที่ดูเหมือนจ
ตอน 214
บทที่214
“บอกฉันแต่แรกแกก็คงไม่ต้องได้รับความทุกข์ทรมานอย่างในตอนนี้แล้ว”
เนี่ยเฟิงพูดพร้อมกับดึงมีดที่แทงเข้าไปยังไหล่เฮยเป้าออกมาเฮยเป้าเจ็บจนร้องไห้เรียกพ่อหาแม่
เนี่ยเฟิงมองไปที่เฮยเป้าจากด้านบน “วางใจเถอะ ฉันพูดไปแล้วว่า ฉันจะไม่ลงมือกับแก เพราะฉันเป็นคนพูดอย่างไรทำอย่างนั้น”
หลังจากเฮยเป้าได้ย
ตอน 215
บทที่215
เนี่ยเฟิงได้ยินเสียงเรียกเช่นนั้น ไม่เพียงแต่ไม่ตอบโต้ กลับยิ้มอย่างใสสะอาดและมองไปตามเสียงพูดนั้น เพราะเขารู้ว่าเหอคุนมาแล้ว
“ในที่สุดแกก็มาแล้ว ถ้าแกยังไม่มาอีก ฉันก็จะระเบิดที่นี่จนเป็นรังผึ้ง”
เนี่ยเฟิงแสยะปากยิ้ม เหอคุนเหมือนลูกชายของเขาจริงๆ ดวงตาของทั้งคู่ค่อนข้างเล็ก ดูๆแล้วก็น่าเกล