บทที่209

แต่รออยู่นานในสายก็ไม่มีคนมารับสักที

“ตะกี้คุณบอกเองไม่ใช่เหรอ? ว่าคุณมีอำนาจมากแค่สั่งก็จะมีคนมากมายมาทันที แล้วตอนนี้ไหนกองกำลังของคุณล่ะ? หรือว่าพวกเขาหนีระหว่างทางซะแล้ว?”เนี่ยเฟิงพูดยิ้มๆออกมาอย่างช่วยไม่ได้

ส่วนเหอเหรินเจ๋ในตอนนี้ไม่อยากจะเชื่อ โทรออกไปอีกรอบ แต่ว่าไม่มีใครมารับสายแต่

บทที่210

เหอเหรินเจ๋ถึงขนาดที่ยังไม่ทันได้มีปฏิกิริยาตอบกลับมา ก็ได้ยินเสียงปืนดังขึ้นหนึ่งนัด เขารีบหันมองตามไปยังเสียงของปืน เห็นเนี่ยเฟิงไม่รู้ว่ามาอยู่ตรงเขาตั้งแต่เมื่อไร

“สิ่งที่ผมเกลียดที่สุดในชีวิตนี้ก็คือการที่มีคนเอาปืนมาจ่อใส่”

เนี่ยเฟิงถอนหายใจออกมายาวๆหนึ่งที ก่อนจะยิงปืนไปอีกหลายนัด เห

บทที่211

ใบหน้าของเนี่ยเฟิงมืดครึ้มลงอย่างรวดเร็ว “ถ้าอย่างนั้นผมก็มีน้ำใจ เลยตัดขาเขาไปแค่ข้างเดียว”

แต่อย่างไรก็ตาม ใครที่ทำผิด ก็ควรได้รับการชดใช้ถึงจะถูก

ยิ่งไปกว่านั้นหลังจากที่เหอคุนรู้ถึงสถานการณ์ที่น่าสังเวชของลูกชายตัวเองแล้ว จะต้องตามหาเขาไปทั่วโลกอย่างโมโหโทโสแผดเสียงแน่นอน

ไม่จำเป็นที่เห