บทที่148

พวกเขาใช้สายตาไม่อยากจะเชื่อมองเนี่ยเฟิง เนี่ยเฟิงหลับตาถึงกับจับการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้ นี่เขาทำได้ยังไงกัน!

พวกเขาไหนเลยจะรู้ว่าประสาทสัมผัสทั้งห้าของเนี่ยเฟิงได้ถูกขัดเกลาจนเฉียบคมเป็นพิเศษยามอยู่ในสนามรบ ดังนั้นการหลับตาจึงรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวของพวกเขาได้ดีกว่า

คนที่ฝึกยุทธทุกการเค

บทที่149

เฮยหลงยิ่งมองเนี่ยเฟิงก็ยิ่งเกิดความรู้สึกคุ้นตา แน่ใจว่าตนเองเคยเห็นเขาที่ไหน

เพียงแต่เป็นที่ไหนนั้น ชั่วขณะหนึ่งนี้เขายังไม่ค่อยแน่ใจนัก

แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องเหล่านี้ ผู้อื่นมาเยือนถึงหน้าประตู เล่นงานคนของเขาจนมีสภาพเช่นนี้ หากเขายังถอยให้ เช่นนั้นก็อภัยให้ไม่ได้แล้ว

“งั้นนายคิด

บทที่150

เดิมเนี่ยเฟิงรู้ว่าพวกเขาก็คือพวกเดียวกัน เพราะอย่างไรที่นี่ก็เป็นเมืองเยี่ยนตู

ซาวาได้ยินก็เข้าใจที่พวกเขาพูด “พวกคุณไร้ยางอายเกินไปแล้ว!”

“หญิงต่างชาติอย่างเธอรู้ด้วยเหรอว่าอะไรเรียกว่าไร้ยางอายหรือไม่ไร้ยางอาย ถึงอย่างไรตอนนี้เธอก็ต้องตามพวกเราไปด้วยกัน”

ตำรวจพวกนี้กัดไม่ปล่อยอยู่บ้าง เฮ