ตอน 147
ผมมีพี่สาวเจ็ดคน
บทที่147
“เหอะ! คนอย่างพวกนายดีแต่ข่มเหงรังแกคนที่อ่อนแอกว่า ถึงกับส่งคนมาพังรถทำร้ายคนที่แหล่งขายรถหงต๋าโดยไม่ให้สุ้มให้เสียง! คนอย่างพวกนาย ควรได้รับบทเรียนเสียบ้าง!”
เมื่อครู่ซาวาได้เห็นบุคลิกอันห้าวหาญของเนี่ยเฟิง จึงอดกรีดร้องอยู่ในใจไม่ได้ พี่เฟิงช่างเท่เป็นบ้า!
ซาวาเคยพบเห็นคนเก่งๆ มาไม่น้อย
ตอน 148
บทที่148
พวกเขาใช้สายตาไม่อยากจะเชื่อมองเนี่ยเฟิง เนี่ยเฟิงหลับตาถึงกับจับการเคลื่อนไหวของพวกเขาได้ นี่เขาทำได้ยังไงกัน!
พวกเขาไหนเลยจะรู้ว่าประสาทสัมผัสทั้งห้าของเนี่ยเฟิงได้ถูกขัดเกลาจนเฉียบคมเป็นพิเศษยามอยู่ในสนามรบ ดังนั้นการหลับตาจึงรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวของพวกเขาได้ดีกว่า
คนที่ฝึกยุทธทุกการเค
ตอน 149
บทที่149
เฮยหลงยิ่งมองเนี่ยเฟิงก็ยิ่งเกิดความรู้สึกคุ้นตา แน่ใจว่าตนเองเคยเห็นเขาที่ไหน
เพียงแต่เป็นที่ไหนนั้น ชั่วขณะหนึ่งนี้เขายังไม่ค่อยแน่ใจนัก
แต่ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคิดเรื่องเหล่านี้ ผู้อื่นมาเยือนถึงหน้าประตู เล่นงานคนของเขาจนมีสภาพเช่นนี้ หากเขายังถอยให้ เช่นนั้นก็อภัยให้ไม่ได้แล้ว
“งั้นนายคิด