บทที่126

ความสวยงามของโจวลี่ซือก็เหมือนโคมไฟที่แสนอบอุ่น แสงที่สาดส่องมาชวนให้มึนเมาและน่าโหยหา

มือของเนี่ยเฟิงค่อยๆเลื่อนลงมาที่บริเวณช่วงเอวของโจวลี่ซือ

จู่ๆอากาศก็เริ่มหนาแน่นขึ้น แถมมีรสชาติหวานๆอย่างบอกไม่ถูกปนมาอีกด้วย บางทีนี่อาจจะเป็นความรู้สึกระหว่างพวกเขาสองคนก็ได้ คนข้างๆไม่สามารถที่จะสัม

บทที่127

เนี่ยเฟิงพอเข้าไปในห้องจำลองการบินก็ร้องอุทานออกมาอย่างช่วยไม่ได้ คิดไม่ถึงว่าตัวเองจะกลับมาอีกแล้ว

พูดๆดูแล้วตอนเนี่ยเฟิงอายุสิบหกปีก็เคยเข้ามาฝึกอบรมในห้องจำลองนี้แล้ว

ในตอนนั้นสภาพไม่ได้ดีเหมือนกับตอนนี้ แถมห้องจำลองในตอนนั้นก็ไม่ได้พัฒนามากเหมือนกับทุกวันนี้

ผู้ที่มาทำการฝึกอบรมให้กับพว

บทที่128

“ในเมื่อนายกล้าเทียบ ก็ดีมากแล้ว แต่พวกเรามาเทียบแข่งกัน มันก็ต้องมีการเดิมพันกันหน่อยไหมล่ะ?”

“โอ้！กำลังคิดเหมือนกันเลย！ถ้านายแพ้การแข่งขันครั้งนี้ นายต้องคุกเข่าร้องเสียงหมาต่อหน้าฉัน！”

ซ่าวเจ๋สบถออกมาด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันอย่างช่วยไม่ได้ ดูท่าแล้วเนี่ยเฟิงจะรนหาที่ตายด้วยตัวเองแล้วล่ะ！

“ไม