บทที่125

ในเมื่อเป็นแบบนี้ ถ้าอย่างนั้นก็รออีกสักหน่อยแล้วกัน ถึงยังไงก็ต้องไว้หน้าให้กับประเทศสักหน่อย

ตอนที่โจวลี่ซือมารับเนี่ยเฟิง ขับรถสปอร์ตเปิดประทุนสีแดงสุดเท่

“เป็นยังไงบ้าง รถของพี่ห้าคันนี้ไม่เลวเลยใช่ไหมล่ะ?”

โจวลี่ซือตบๆรถ“รีบขึ้นมาสิ ฉันจะพานายไปเยี่ยนตู”

เยี่ยนตูกับเมืองจินไห่แม้ว่าจะเ

บทที่126

ความสวยงามของโจวลี่ซือก็เหมือนโคมไฟที่แสนอบอุ่น แสงที่สาดส่องมาชวนให้มึนเมาและน่าโหยหา

มือของเนี่ยเฟิงค่อยๆเลื่อนลงมาที่บริเวณช่วงเอวของโจวลี่ซือ

จู่ๆอากาศก็เริ่มหนาแน่นขึ้น แถมมีรสชาติหวานๆอย่างบอกไม่ถูกปนมาอีกด้วย บางทีนี่อาจจะเป็นความรู้สึกระหว่างพวกเขาสองคนก็ได้ คนข้างๆไม่สามารถที่จะสัม

บทที่127

เนี่ยเฟิงพอเข้าไปในห้องจำลองการบินก็ร้องอุทานออกมาอย่างช่วยไม่ได้ คิดไม่ถึงว่าตัวเองจะกลับมาอีกแล้ว

พูดๆดูแล้วตอนเนี่ยเฟิงอายุสิบหกปีก็เคยเข้ามาฝึกอบรมในห้องจำลองนี้แล้ว

ในตอนนั้นสภาพไม่ได้ดีเหมือนกับตอนนี้ แถมห้องจำลองในตอนนั้นก็ไม่ได้พัฒนามากเหมือนกับทุกวันนี้

ผู้ที่มาทำการฝึกอบรมให้กับพว