บทที่120

“ฉโนดตอนนี้กำลังดำเนินการอยู่ ยังไม่แทงออกมา แต่ระบบของพวกคุณน่าจะตรวจได้ ที่ดินผืนนี้เป็นของน้องชายฉันเนี่ยเฟิง”

ตอนนั้นฟางซื่อเหากับพวกบุกรุกที่ดินบ้านต้นตระกูลผืนนี้ คนในเมืองจินไห่ทั้งเมืองต่างทำเป็นหลับหูหลับตากัน

การเป็นถึงสี่ตัวพ่อ และสี่ตัวพ่อก็ต้องการของของตระกูลเนี่ยเป็นหลัก ซึ่งเ

บทที่121

“ถ้าอย่างนั้นตอนนี้ฉันส่งนายกลับไปก่อนแล้วกัน สถานที่นั้นไม่ค่อยน่าไปเท่าไร”

ชิวมู่เฉิงพูดจบ ก็พาเนี่ยเฟิงกลับไปด้วยจิตใจกระวนกระวายอยู่ไม่สุข

ชิวมู่เฉิงยุ่งมาตลอดจนถึงช่วงค่ำ เธอเพิ่งจะได้หายจากความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า

เธอถอนหายใจออกมาหนึ่งเฮือกใหญ่ นั่งอยู่บนโซฟาด้วยท่าทางที่ดูเหน็ดเหนื่

บทที่122

ผู้อำนวยการจ้าวสั่นไปทั้งตัว ใจของเขาก็สั่นอยู่ไม่น้อย

แม้ว่าจะเป็นแบบนี้ แต่ในเมื่อหัวหน้าเรียกแล้วจะไม่ไปก็ไม่ได้ ดังนั้นผู้อำนวยการจ้าวจึงขึ้นไปข้างบนอย่างระมัดระวัง

“หัวหน้าคุณอยากพบผมเหรอครับ?”

“ผมไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ในกรมที่ดินของพวกเราจะมีสภาพที่เสื่อมโทรมจนน่ากลัวได้ขนาดนี้ คุณดูส