บทที่12

ฟางซื่อเหาในตอนนี้ถูกขู่ให้กลัวจนฉี่แทบราด จะไปเอาความกล้าที่ไหนมาต่อสู้ด้วย เขาพยายามที่จะกะพริบตา รู้สึกว่าตัวเองนั้นใกล้ที่จะไม่หายใจแล้ว

ในตอนที่ฟางซื่อเหากำลังตาค้างอยู่นั้น เนี่ยเฟิงก็โยนเขาลงมา ฟางซื่อเหานั่งจนตรอกอยู่บนพื้น จับที่คอของตัวเอง ไออย่างรุนแรง

เนี่ยเฟิงมองลงมาที่ฟางซื่อเห

บทที่13

“ไม่มีอะไร แผลพวกนี้ล้วนเป็นเรื่องที่ผ่านมาแล้ว”

เนี่ยเฟิงใส่ชุด “ไอ อย่าบอกว่า ชุดนี้ที่พี่หกเลือกมายังดูดี”

ถึงแม้ว่าที่เนี่ยเฟิงพูดครั้งนี้คือต้องการที่จะเปลี่ยนหัวข้อสนทนา แต่ทว่าพี่สาวทั้งสามมองพวกรอยแผลที่โหดร้ายทารุณนี้ก็สามารถดูออกได้ว่าเนี่ยเฟิงไม่ได้ใช้ชีวิตตามที่ใจอยากอย่างแน่นอน

บทที่14

คนพวกนี้ทั้งหมดนั้นล้วนถูกฟางซื่อเหาเรียกมา แน่นขนัด​เป็นแผ่นใหญ่ ลองนับดูอย่างคร่าวๆ มีประมาณสองสามร้อยคนได้

ฟางซื่อเหายิ้มเย็น เขาไม่เชื่อว่าคนตั้งมากมาย จะจัดการเนี่ยเฟิงคนเดียวไม่ได้！

“จัดการมัน ตีมันให้ตาย！”

ฟางซื่อเหาก็ไม่ได้พูด​พร่ำทำเพลงอะไร ยกมือขึ้น ออกคำสั่ง “ตีมันตายมาที่ฉันได้！ใ