ตอนที่ 430 คนน่าสงสารย่อมมีความน่ารังเกียจ

เพราะมีมือปราบอยู่ด้วย ลู่เจียวจึงไม่ได้พูดอะไรมาก พูดมากไปย่อมไม่ดี ดังนั้นนางจึงได้แต่พันแผลให้เซี่ยอวิ๋นจิ่นเงียบๆ ไม่พูดอะไรมากอีก

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นนางไม่พูดอะไร ในใจก็รู้สึกกังวล “เจียวเจียว เจ้าอย่าโมโหเลยนะ ครั้งหน้าข้าจะต้องระวังให้มาก”

ลู่เจี

ตอนที่ 431 สุนัขกัดกันเองแล้ว

หลี่เหวินปินร้องไห้ไปก็หันหน้ามองจางปี้เยียนไป

“เหนียงจื่อเจ้าต้องช่วยข้า จะต้องช่วยข้า ข้าเป็นซิ่วไฉ ปีหน้าก็จะสอบเซียงซื่อ ปีหน้าข้าย่อมสอบเป็นจวี่เหรินได้ ถึงตอนนั้นข้าจะตอบแทนตระกูลจาง”

จางปี้เยียนแค่นหัวเราะเยียบเย็น

สีหน้านายอำเภอหูมองจางปี้เยียนอย่างไม่สู

ตอนที่ 432 พวกเขาเติมเต็มกันและกัน

จางปี้เยียนแค่นยิ้ม “ตอนที่ข้ารู้เรื่องนี้ ก็รู้ว่าเจ้าเป็นคนเลวที่จอมปลอมและมากอุบาย จิตใจยังเลวอย่างมาก คนเช่นนี้ ตระกูลจางข้าจะให้ความช่วยเหลือได้อย่างไร ช่วยไปแล้วเจ้าจะไม่แว้งกัดพวกเราหรือ เจ้าน่าจะคิดใช้ตระกูลจางข้าเหยียบขึ้นไปสินะ”

“น่าขันเสียจริง คิดว่าใต