ตอนที่ 431 สุนัขกัดกันเองแล้ว

หลี่เหวินปินร้องไห้ไปก็หันหน้ามองจางปี้เยียนไป

“เหนียงจื่อเจ้าต้องช่วยข้า จะต้องช่วยข้า ข้าเป็นซิ่วไฉ ปีหน้าก็จะสอบเซียงซื่อ ปีหน้าข้าย่อมสอบเป็นจวี่เหรินได้ ถึงตอนนั้นข้าจะตอบแทนตระกูลจาง”

จางปี้เยียนแค่นหัวเราะเยียบเย็น

สีหน้านายอำเภอหูมองจางปี้เยียนอย่างไม่สู

ตอนที่ 432 พวกเขาเติมเต็มกันและกัน

จางปี้เยียนแค่นยิ้ม “ตอนที่ข้ารู้เรื่องนี้ ก็รู้ว่าเจ้าเป็นคนเลวที่จอมปลอมและมากอุบาย จิตใจยังเลวอย่างมาก คนเช่นนี้ ตระกูลจางข้าจะให้ความช่วยเหลือได้อย่างไร ช่วยไปแล้วเจ้าจะไม่แว้งกัดพวกเราหรือ เจ้าน่าจะคิดใช้ตระกูลจางข้าเหยียบขึ้นไปสินะ”

“น่าขันเสียจริง คิดว่าใต

ตอนที่ 433 นี่ตาบอดหรือ

เอ้อร์เป่าโมโห “เช่นนั้นที่เขาแทงท่านพ่อข้า ถูกท่านปู่หูลงโทษไหม จะให้ดีก็แทงเขากลับสักแผล ดูว่าเขาเจ็บไหม”

ซานเป่า “ท่านพ่อ ครั้งก่อนท่านลุงรองบอกว่าปีนี้ท่านดวงไม่ดี บอกว่าท่านควรไปไหว้พระที่วัด ท่านพ่อยังไม่ได้ไปเลย รอให้ท่านพ่อหายก่อน พวกเราก็ไปกันนะ”

ซื่อเป่าพยักหน้า