บทที่ 40

ตอนที่ 40 วายร้ายใช้ได้อยู่นี่

ลู่เจียวลูบศีรษะเขาพลางเร่ง “รีบกินข้าวได้แล้ว กินเสร็จจะเอาของอร่อยให้”

เพื่อของกินอร่อย ซื่อเป่าถึงกับรีบวิ่งกลับไปกินมื้อเช้า ลู่เจียวหันไปมองเซี่ยอวิ๋นจิ่นอีกครั้ง เซี่ยอวิ๋นจิ่นเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เหตุใดถึงคิดจะกลับบ้านเจ้า”

นางแต่งเข้าตระกูลเ

บทที่ 41

ตอนที่ 41 มารดาควรปกป้องบุตร

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นเต็มตาว่าเด็กคนนี้เป็นห่วงตัวเอง จึงพูดขึ้นทันที “ต้าเป่า เจ้าไปเถอะ ข้าจะนอนพักสักพัก เจ้าค่อยกลับมาอยู่เป็นเพื่อนข้า”

ต้าเป่าครุ่นคิดครู่หนึ่งก็พยักหน้า “อืม”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นมองส่งต้าเป่า ในบรรดาแฝดสี่ ต้าเป่าหน้าตาเหมือนเขาที่สุด และเป็น

บทที่ 42

ตอนที่ 42 เลี้ยงเองรับผิดชอบเอง

สี่แฝดวิ่งตามโก่งเสิ้งไป ไม่นานก็เลือกหมามาหนึ่งตัว มันเป็นตัวที่มีขนดำเกือบทั้งตัว แต่มีขนสีเหลืองเป็นวงรอบคอ ต้าเป่าอุ้มไว้กลางอก ท่าทางตื่นเต้นดีใจมาก แฝดอีกสามคนก็จ้องมองอย่างตื่นเต้นไม่แพ้กัน

สิ่งที่น่าประหลาดใจที่สุดคือสุนัขตัวเมียที่เดินตามอยู่ด้านห