บทที่ 39

ตอนที่ 39 แม่นางผู้นี้ค่อนข้างซื่อ

หลัววั่งไฉเจ็บปวดจนหน้าเหยเก พยายามประคองตัวเองลุกขึ้น เขาอยากด่าลู่เจียวใจจะขาด ทว่าพอคิดถึงท่าทางโหดเหี้ยมของลู่เจียว เขาก็ตื่นหวาดกลัว ไม่กล้าด่าขึ้นมาทันที

ลู่เจียวไม่สนใจเขา เงื้อหมัดชกไปอีกหนึ่งที ครั้งนี้หลัววั่งไฉเจ็บจนร้องไห้ออกมา

“ลู่เจียว อ

บทที่ 40

ตอนที่ 40 วายร้ายใช้ได้อยู่นี่

ลู่เจียวลูบศีรษะเขาพลางเร่ง “รีบกินข้าวได้แล้ว กินเสร็จจะเอาของอร่อยให้”

เพื่อของกินอร่อย ซื่อเป่าถึงกับรีบวิ่งกลับไปกินมื้อเช้า ลู่เจียวหันไปมองเซี่ยอวิ๋นจิ่นอีกครั้ง เซี่ยอวิ๋นจิ่นเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เหตุใดถึงคิดจะกลับบ้านเจ้า”

นางแต่งเข้าตระกูลเ

บทที่ 41

ตอนที่ 41 มารดาควรปกป้องบุตร

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นเต็มตาว่าเด็กคนนี้เป็นห่วงตัวเอง จึงพูดขึ้นทันที “ต้าเป่า เจ้าไปเถอะ ข้าจะนอนพักสักพัก เจ้าค่อยกลับมาอยู่เป็นเพื่อนข้า”

ต้าเป่าครุ่นคิดครู่หนึ่งก็พยักหน้า “อืม”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นมองส่งต้าเป่า ในบรรดาแฝดสี่ ต้าเป่าหน้าตาเหมือนเขาที่สุด และเป็น