ตอนที่ 39 แม่นางผู้นี้ค่อนข้างซื่อ

หลัววั่งไฉเจ็บปวดจนหน้าเหยเก พยายามประคองตัวเองลุกขึ้น เขาอยากด่าลู่เจียวใจจะขาด ทว่าพอคิดถึงท่าทางโหดเหี้ยมของลู่เจียว เขาก็ตื่นหวาดกลัว ไม่กล้าด่าขึ้นมาทันที

ลู่เจียวไม่สนใจเขา เงื้อหมัดชกไปอีกหนึ่งที ครั้งนี้หลัววั่งไฉเจ็บจนร้องไห้ออกมา

“ลู่เจียว อย่าชกข้า อ

ตอนที่ 40 วายร้ายใช้ได้อยู่นี่

ลู่เจียวลูบศีรษะเขาพลางเร่ง “รีบกินข้าวได้แล้ว กินเสร็จจะเอาของอร่อยให้”

เพื่อของกินอร่อย ซื่อเป่าถึงกับรีบวิ่งกลับไปกินมื้อเช้า ลู่เจียวหันไปมองเซี่ยอวิ๋นจิ่นอีกครั้ง เซี่ยอวิ๋นจิ่นเอ่ยถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เหตุใดถึงคิดจะกลับบ้านเจ้า”

นางแต่งเข้าตระกูลเซี่ยมาสี่ป

ตอนที่ 41 มารดาควรปกป้องบุตร

เซี่ยอวิ๋นจิ่นเห็นเต็มตาว่าเด็กคนนี้เป็นห่วงตัวเอง จึงพูดขึ้นทันที “ต้าเป่า เจ้าไปเถอะ ข้าจะนอนพักสักพัก เจ้าค่อยกลับมาอยู่เป็นเพื่อนข้า”

ต้าเป่าครุ่นคิดครู่หนึ่งก็พยักหน้า “อืม”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นมองส่งต้าเป่า ในบรรดาแฝดสี่ ต้าเป่าหน้าตาเหมือนเขาที่สุด และเป็นคนที่ไวต่อ