ตอนที่ 147 เช่นนั้นก็ให้พวกเขาได้กระโดดโลดเต้นไปอีกสองสามวัน

ด้านหน้านอกประตูรั้ว มีคนชราอายุมากหลายคน พวกนางรีบพากันมาดูสถานการณ์ ได้ฟังคำพูดลู่เจียว คนชราหลายคนก็อดวิพากษ์วิจารณ์ตำหนิเฉินหลิ่วไม่ได้

“ครอบครัวพวกเจ้าแท้จริงสอนลูกอย่างไรกัน ด่าอาสะใภ้ตนเองว่าหญิงชั้นต่ำ ด่าน้องชายว่าเดรัจฉาน น

ตอนที่ 148 โกยเงินก้อนโตแล้ว

ลู่เจียวกลัวเอ้อร์เป่าหยิบกิน จึงรีบพาต้าเป่ากับซื่อเป่าไปดู

เอ้อร์เป่ากับซานเป่ากำลังเก็บผลไม้ที่พื้นอยู่ ลู่เจียวมองออกว่าผลไม้นี้ก็คือซานจาป่า[1]

ซานจาป่าไม่อร่อย ทั้งเปรี้ยวและฝาด แต่ลู่เจียวเห็นซานจาป่าก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา ทำถังหูลู่ให้เจ้าหนูน้อยทั้งสี

ตอนที่ 149 นี่คือสมองมีปัญหาแล้ว

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวไม่รับก็ไม่ได้ คนพวกนั้นทิ้งของไว้ กล่าวขอบคุณแล้วก็รีบวิ่งจากไป

ของกองเต็มพื้นเรือนนอนตะวันออก นอกจากของกินที่ซื้อมาจากในเมือง ก็เป็นไข่ไก่และผักสดจากแต่ละครอบครัว

ลู่เจียวมองอย่างจนใจ โชคดีที่นางมีห้วงอากาศ เก็บของพวกนี้เข้าไปในห้