บทที่ 148

ตอนที่ 148 โกยเงินก้อนโตแล้ว

ลู่เจียวกลัวเอ้อร์เป่าหยิบกิน จึงรีบพาต้าเป่ากับซื่อเป่าไปดู

เอ้อร์เป่ากับซานเป่ากำลังเก็บผลไม้ที่พื้นอยู่ ลู่เจียวมองออกว่าผลไม้นี้ก็คือซานจาป่า[1]

ซานจาป่าไม่อร่อย ทั้งเปรี้ยวและฝาด แต่ลู่เจียวเห็นซานจาป่าก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา ทำถังหูลู่ให้เจ้าหน

บทที่ 149

ตอนที่ 149 นี่คือสมองมีปัญหาแล้ว

เซี่ยอวิ๋นจิ่นกับลู่เจียวไม่รับก็ไม่ได้ คนพวกนั้นทิ้งของไว้ กล่าวขอบคุณแล้วก็รีบวิ่งจากไป

ของกองเต็มพื้นเรือนนอนตะวันออก นอกจากของกินที่ซื้อมาจากในเมือง ก็เป็นไข่ไก่และผักสดจากแต่ละครอบครัว

ลู่เจียวมองอย่างจนใจ โชคดีที่นางมีห้วงอากาศ เก็บของพวกนี

บทที่ 150

ตอนที่ 150 เจ้าคือดาวโชคลาภของพวกเรา

ลู่เจียวคิดตกแล้วก็บ่นงึมงำเล็กน้อย จากนั้นนางก็อดมองไปยังเซี่ยอวิ๋นจิ่นไม่ได้ ถามว่า “เจ้าไม่สบายตรงไหนไหม”

เซี่ยอวิ๋นจิ่นได้ยินลู่เจียวถาม ก็ผ่อนลมหายใจเล็กน้อย ระงับใจกล่าวว่า “ข้าไม่ค่อยชินกับการที่ผู้หญิงเช็ดตัวให้”

ลู่เจียวเลิกคิ้วอย่าง