ตอนที่ 146 มาขอคำอธิบายถึงที่บ้าน

ต้าเป่ากล่าวจบ เหมาโต้วก็เอ่ยว่า “อาสะใภ้สาม พวกเราเป็นพี่น้องครอบครัวเดียวกัน ไม่ควรเหินห่างเช่นนี้”  

ลู่เจียวหันไปมองเหมาโต้ว แค่นเสียงเย็นกล่าวว่า “ตอนนี้ก็เป็นพี่น้องครอบครัวเดียวกันแล้ว เมื่อก่อนไม่เห็นเจ้าปกป้องน้องชายทั้งสี่ ไม่เห็นเจ้าเอาของกินพวกเจ้า

ตอนที่ 147 เช่นนั้นก็ให้พวกเขาได้กระโดดโลดเต้นไปอีกสองสามวัน

ด้านหน้านอกประตูรั้ว มีคนชราอายุมากหลายคน พวกนางรีบพากันมาดูสถานการณ์ ได้ฟังคำพูดลู่เจียว คนชราหลายคนก็อดวิพากษ์วิจารณ์ตำหนิเฉินหลิ่วไม่ได้

“ครอบครัวพวกเจ้าแท้จริงสอนลูกอย่างไรกัน ด่าอาสะใภ้ตนเองว่าหญิงชั้นต่ำ ด่าน้องชายว่าเดรัจฉาน น

ตอนที่ 148 โกยเงินก้อนโตแล้ว

ลู่เจียวกลัวเอ้อร์เป่าหยิบกิน จึงรีบพาต้าเป่ากับซื่อเป่าไปดู

เอ้อร์เป่ากับซานเป่ากำลังเก็บผลไม้ที่พื้นอยู่ ลู่เจียวมองออกว่าผลไม้นี้ก็คือซานจาป่า[1]

ซานจาป่าไม่อร่อย ทั้งเปรี้ยวและฝาด แต่ลู่เจียวเห็นซานจาป่าก็ผุดความคิดหนึ่งขึ้นมา ทำถังหูลู่ให้เจ้าหนูน้อยทั้งสี