บทที่ 167 เข้าใจผิดเขาแล้ว

ใจของยี่หวาเจ็บขึ้นมา ยิ่งรู้สึกโทษตัวเองมากขึ้น แล้วเดินออกไปอย่างเร่งรีบ อุ้มลูกสองคนไว้ “ขอโทษค่ะ มามี้ผิดแล้ว มามี้ไม่ควรเห็นแก่ตัวแบบนี้ มามี้จะทิ้งผมสองคน แล้วไปเที่ยวคนเดียวได้ยังไง?มามี้คิดถึงแต่ตัวเองได้ยังไง?”

“มามี้ครับ อาฟาโรห์เป็นอะไรครับ?”เชย์ก็ถามขึ้นอย่าง

บทที่ 168 เที่ยงคืนที่คาดไม่ถึง

เพียงหันกลับไป ก็เห็นฟาโรห์พิงอยู่ที่หน้าประตูห้องครัว ที่เอวผูกผ้าขนหนูไว้ ร่างที่เรียวยาว ไม่ถึงขั้นนายแบบ ไม่เห็นเนื้อที่เกินออกมา ใบหน้าเธอแดงขึ้น “ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อผ้าค้า”

คิ้วที่เข้มเขาก็ขมวดขึ้นมา เดินไปข้างหน้า กอดเธอข้ามาทีเดียว ให้มาอยู่ในอ้อมกอด ยี่หวาห

บทที่ 169 รักที่บริสุทธิ์

ตอนที่ยี่หวารับโทรศัพท์ก็ตกใจเหมือนกันก็เลยบอกที่อยู่ของคอนโด15 ให้กับฮัน

“ฮือ(เสียงร้องไห้) ……ฟาโรห์ เธออย่าไล่ฉันไป!ฉันไม่อยากไป!”ชิชาพูดเองและร้องไห้เสียงดัง

“เธอปล่อยฉันก็พอ!”ฟาโรห์รีบพูดและทำตัวเงอะงะ สายตาของเขาหันไปทางยี่หวา เขาเห็นยี่หวายืนมองพวกเขาแบบนิ่