บทที่ 166 อยู่เคียงข้างไม่ได้

ฟาโรห์รีบลืมตาขึ้นมา เห็นร่างเงาที่จากไปไกล แล้วหัวเราะอย่างไร้เสียงขึ้นมา ใบหน้าแสดงออกมาด้วยความเจ็บปวด ทำไมเขาถึงจะทำเธอเจ็บปวดตลอดนัก?บางทีการปล่อยมืออาจเป็นวิธีที่ถูกต้องที่สุดก็ได้

“ฟาโรห์ ทำไมนายให้หวาไปแล้วอ่ะ?” เซลอนเห็นยี่หวาจากไป ก็เดินเข้ามาอย่างสงสัย แล้

บทที่ 167 เข้าใจผิดเขาแล้ว

ใจของยี่หวาเจ็บขึ้นมา ยิ่งรู้สึกโทษตัวเองมากขึ้น แล้วเดินออกไปอย่างเร่งรีบ อุ้มลูกสองคนไว้ “ขอโทษค่ะ มามี้ผิดแล้ว มามี้ไม่ควรเห็นแก่ตัวแบบนี้ มามี้จะทิ้งผมสองคน แล้วไปเที่ยวคนเดียวได้ยังไง?มามี้คิดถึงแต่ตัวเองได้ยังไง?”

“มามี้ครับ อาฟาโรห์เป็นอะไรครับ?”เชย์ก็ถามขึ้นอย่าง

บทที่ 168 เที่ยงคืนที่คาดไม่ถึง

เพียงหันกลับไป ก็เห็นฟาโรห์พิงอยู่ที่หน้าประตูห้องครัว ที่เอวผูกผ้าขนหนูไว้ ร่างที่เรียวยาว ไม่ถึงขั้นนายแบบ ไม่เห็นเนื้อที่เกินออกมา ใบหน้าเธอแดงขึ้น “ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อผ้าค้า”

คิ้วที่เข้มเขาก็ขมวดขึ้นมา เดินไปข้างหน้า กอดเธอข้ามาทีเดียว ให้มาอยู่ในอ้อมกอด ยี่หวาห