บทที่ 168 เที่ยงคืนที่คาดไม่ถึง

เพียงหันกลับไป ก็เห็นฟาโรห์พิงอยู่ที่หน้าประตูห้องครัว ที่เอวผูกผ้าขนหนูไว้ ร่างที่เรียวยาว ไม่ถึงขั้นนายแบบ ไม่เห็นเนื้อที่เกินออกมา ใบหน้าเธอแดงขึ้น “ทำไมคุณไม่ใส่เสื้อผ้าค้า”

คิ้วที่เข้มเขาก็ขมวดขึ้นมา เดินไปข้างหน้า กอดเธอข้ามาทีเดียว ให้มาอยู่ในอ้อมกอด ยี่หวาห

บทที่ 169 รักที่บริสุทธิ์

ตอนที่ยี่หวารับโทรศัพท์ก็ตกใจเหมือนกันก็เลยบอกที่อยู่ของคอนโด15 ให้กับฮัน

“ฮือ(เสียงร้องไห้) ……ฟาโรห์ เธออย่าไล่ฉันไป!ฉันไม่อยากไป!”ชิชาพูดเองและร้องไห้เสียงดัง

“เธอปล่อยฉันก็พอ!”ฟาโรห์รีบพูดและทำตัวเงอะงะ สายตาของเขาหันไปทางยี่หวา เขาเห็นยี่หวายืนมองพวกเขาแบบนิ่

บทที่ 170 ใครทำใคร

“สายตาอะไรของเธอ?” ลมหายใจอุ่นๆทำให้เธอรู้สึกคันหู แต่ไม่รู้ว่าเขากำลังพูดอะไร

“สายตาที่หลงรักเธอไง!”เสียงของเขาฟังดูสุขุม รู้สึกได้ถึงอันตรายที่กำลังจะมาถึง

“หลงรัก?”ยี่หวาอึ้งแล้วอึ้งอีกกับคำหวานๆของเขา “ไม่มีหนิ!”

“เธอมองเข้าไปในตาเขาสิ มันมีอะไรอยู่จริงๆนะ!” เ