บทที่565 กลับทำเนียบ

ผู้คุ้มกันเห็นพวกเขาสองคนเดินออกมา เธอถือถุงยาเดินเข้าไปในรถ ครั้งแรกที่เขาได้รับความห่วงใยจากเขา เธอไม่ได้รู้สึกเป็นเกียรติใดๆ แต่กลับรู้สึกไม่สบายใจ

“นี่มันก็ดึกแล้ว เธอบอกครอบครัวไปเลยว่าจะไม่กลับแล้ว” เขาเอ่ยบอกเธอ

เธอทำหน้าตกใจ ไม่กลับ แล้วจะให้เธอไปนอนไหน

บทที่566 ให้เธอจากไป

รุ่งเช้า เธอลืมตาขึ้น นึกว่าตัวเองอยู่บ้าน เธอชินกับการยกมือจับหมอน เธอทำท่าจะหลับต่อ

แต่ก็ต้องตกใจลืมตาขึ้น เธอกำลังพักอยู่ที่ห้องรับแขกของทำเนียบ เธอยกมือจับหน้าผากตัวเอง ไข้ลดแล้ว แต่เธอก็ยังรู้สึกมึนๆหัวอยู่

เธอหยิบมือถือขึ้นมาดู เธอชินกับการตื่นเช้า ตอนนี้เพ

บทที่567 บุคคลที่ชื่นชมในตัวประธานาธิบดี

กลับถึงบ้าน แม่มองการแต่งกายของเธอ ก่อนออกจากบ้านเธอไม่ได้ใส่ชุดนี้ เธอถามด้วยความตกใจ “เมื่อคืนลูกไปพักที่ไหนมา”

“เมื่อคืนหนูไม่ค่อยสบาย ก็เลยพักที่บ้านเพื่อน”

“เพื่อนผู้หญิงหรือเพื่อนผู้ชาย”

“ก็ต้องผู้หญิงซิแม่” เธอยิ้มเจื่อนๆ

เธ