บทที่513 กอดเธอต่อหน้าสาธารณชน

กานิกาณเห็นพลากรมีธุระไปจัดการแล้ว มีผู้หญิงวัยกลางคนอุ้มเอกสารเดินเข้ามา ถามทางกานิกาณอย่างสงสัย “สวัสดีค่ะ ดิฉันเหมือนว่าไม่เคยเห็นคุณมาก่อน คุณเป็นผู้ช่วยใหม่ของท่านประธานาธิบดีหรอคะ?”

“ใช่ค่ะ! ฉันชื่อกานิกาณ เพิ่งย้ายตำแหน่งไม่นานค่ะ” กานิกาณยิ้มตอบไป

บทที่514 บรรยากาศที่ลึกซึ้ง

หลังจากที่โยธินจัดการบาดแผลเสร็จ พลากรกับกนต์ธรอยู่ในห้องเป็นเพื่อนเขา ส่วนกานิกาณกลับไปที่ห้อง เธอล้างหน้าแล้ว บทที่หยิบผ้าขนหนูเช็ดน้ำที่แก้ม เธอเหม่อไปแวบหนึ่ง ในสมองเป็นการกอดของโยธินที่ทำเนียบนั้น

ทำให้เธอไม่ทันได้ตั้งตัว วินาทีนั้นในสมองล้วนว่างเปล่าไปหมด

บทที่515 ความเป็นห่วงถูกพบเข้า

กานิกาณกลืนน้ำลายแล้ว ฝืนตอบไปอย่างเรียบเฉย “งานค่อนข้างยุ่งค่ะ เลยยังไม่เคยคิดเรื่องนี้”

“จริงหรอ? ต้องการให้ผมให้วันหยุดคุณมั้ย ให้คุณได้ผ่อนคลายสักหน่อย แล้วหาแฟนสักคน?” โยธินสายตาอมยิ้มมองมาทางเธอ มีความหมายหยอกล้มเธออยู่บ้าง

กานิกาณส่ายหน้ายิ้มอย่า