บทที่512 ออกเดินทาง

การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ดูเหมือนจะสงบ แต่ความจริงแล้วอยู่ด้านนอกนั้นกลับมีคลื่นใต้น้ำกำลังผุด สถานการณ์คับขันมากมายก็ลอยเข้ามาแล้ว

อย่างเช่นหัวหน้าทหารท่านหนึ่งที่อยู่เขตชายแดนมาตลอดขอพบท่านประธานาธิบดีอย่างกระทันหัน ใช้สถานะแบบนี้มาขอพบ นั้นจะต้องไม่สามารถปฏิเสธได้แน่นอน

บทที่513 กอดเธอต่อหน้าสาธารณชน

กานิกาณเห็นพลากรมีธุระไปจัดการแล้ว มีผู้หญิงวัยกลางคนอุ้มเอกสารเดินเข้ามา ถามทางกานิกาณอย่างสงสัย “สวัสดีค่ะ ดิฉันเหมือนว่าไม่เคยเห็นคุณมาก่อน คุณเป็นผู้ช่วยใหม่ของท่านประธานาธิบดีหรอคะ?”

“ใช่ค่ะ! ฉันชื่อกานิกาณ เพิ่งย้ายตำแหน่งไม่นานค่ะ” กานิกาณยิ้มตอบไป

บทที่514 บรรยากาศที่ลึกซึ้ง

หลังจากที่โยธินจัดการบาดแผลเสร็จ พลากรกับกนต์ธรอยู่ในห้องเป็นเพื่อนเขา ส่วนกานิกาณกลับไปที่ห้อง เธอล้างหน้าแล้ว บทที่หยิบผ้าขนหนูเช็ดน้ำที่แก้ม เธอเหม่อไปแวบหนึ่ง ในสมองเป็นการกอดของโยธินที่ทำเนียบนั้น

ทำให้เธอไม่ทันได้ตั้งตัว วินาทีนั้นในสมองล้วนว่างเปล่าไปหมด