บทที่ 265

บทที่265 ไม่อยากปล่อยเธอ

“ท่านประธานปวัตร ขอโทษครับ นี่เป็นพินัยกรรมที่ยากจะเลิกล้มฉบับหนึ่งจริงๆ ครับ คุณชวนีได้เพียงแต่เสียเปรียบแล้ว”

ปวัตรส่งทนายไปแล้วถึงกลับมา ก็มองเห็นในห้องประชุมไม่มีชวนีแล้ว ใจของเขาตกใจแวบหนึ่ง เขารีบไปตามหาที่ชั้นสองรอบหนึ่ง ไม่ได้หาเธอพบ เขาก็รีบวิ่ง

บทที่ 266

บทที่266 ที่พึ่งของชญาภา

“พรุ่งนี้ฉันจะไปเซ็นชื่อ” ชวนีก็ไม่สามารถปล่อยที่ดินเหล่านั้นไปได้ มิฉะนั้นหลังจากสิบวัน ก็แสดงว่าปล่อยไป เธอก็ไม่มีทางเสียเปรียบชญาภาแม่ลูกได้

“ได้! ผมจะไปเป็นเพื่อนคุณ”

“ไม่ต้องหรอก เรื่องนี้ฉันสามารถทำเองได้ หลายวันมานี่ก็รบกวนคุณมาตลอดแล้ว”

บทที่ 267

บทที่267 ชายหนุ่มทั้งสองมาด้วยกัน

ชญาภาหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานขึ้นมาอย่างภูมิใจ ต่อสายไปที่มือถือของชวนีแล้ว

ชวนีกับดาลิศนัดกันมานั่งคุยเรื่องช่วงนี้ที่ร้านชา มองเห็นหมายเลขบนมือถือ เส้นหัวใจของเธอตึง เป็นหมายเลขของที่ห้องทำงานบิดา

แต่เธอรีบหน้าเย็นชาลงแล้ว บิดาก็ไม่อยู่แล