บทที่264 เขาเป็นผู้สนับสนุนของเธอ

นั่งอยู่ในรถของปวัตร ชวนียังไม่หายโกรธร้องไห้ออกมาแล้ว เธอกัดริมฝีปากไว้อย่างแน่น ในใจถูกความแค้นเคืองและความเสียใจครอบงำอยู่

ปวัตรยื่นมือเข้ามา เช็ดน้ำตาที่ไหลลงมาแทนเธออยู่ น้ำเสียงทุ้มต่ำของเขาบอกไป “ชวนี อย่าร้องไห้เลย ถึงแม้บริษัทม๊อบบี้ถูกชญาภายึดครอ

บทที่265 ไม่อยากปล่อยเธอ

“ท่านประธานปวัตร ขอโทษครับ นี่เป็นพินัยกรรมที่ยากจะเลิกล้มฉบับหนึ่งจริงๆ ครับ คุณชวนีได้เพียงแต่เสียเปรียบแล้ว”

ปวัตรส่งทนายไปแล้วถึงกลับมา ก็มองเห็นในห้องประชุมไม่มีชวนีแล้ว ใจของเขาตกใจแวบหนึ่ง เขารีบไปตามหาที่ชั้นสองรอบหนึ่ง ไม่ได้หาเธอพบ เขาก็รีบวิ่งขึ้นไปชั้นส

บทที่266 ที่พึ่งของชญาภา

“พรุ่งนี้ฉันจะไปเซ็นชื่อ” ชวนีก็ไม่สามารถปล่อยที่ดินเหล่านั้นไปได้ มิฉะนั้นหลังจากสิบวัน ก็แสดงว่าปล่อยไป เธอก็ไม่มีทางเสียเปรียบชญาภาแม่ลูกได้

“ได้! ผมจะไปเป็นเพื่อนคุณ”

“ไม่ต้องหรอก เรื่องนี้ฉันสามารถทำเองได้ หลายวันมานี่ก็รบกวนคุณมาตลอดแล้ว”

“รบกวนผม