บทที่266 ที่พึ่งของชญาภา

“พรุ่งนี้ฉันจะไปเซ็นชื่อ” ชวนีก็ไม่สามารถปล่อยที่ดินเหล่านั้นไปได้ มิฉะนั้นหลังจากสิบวัน ก็แสดงว่าปล่อยไป เธอก็ไม่มีทางเสียเปรียบชญาภาแม่ลูกได้

“ได้! ผมจะไปเป็นเพื่อนคุณ”

“ไม่ต้องหรอก เรื่องนี้ฉันสามารถทำเองได้ หลายวันมานี่ก็รบกวนคุณมาตลอดแล้ว”

“รบกวนผม

บทที่267 ชายหนุ่มทั้งสองมาด้วยกัน

ชญาภาหยิบโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานขึ้นมาอย่างภูมิใจ ต่อสายไปที่มือถือของชวนีแล้ว

ชวนีกับดาลิศนัดกันมานั่งคุยเรื่องช่วงนี้ที่ร้านชา มองเห็นหมายเลขบนมือถือ เส้นหัวใจของเธอตึง เป็นหมายเลขของที่ห้องทำงานบิดา

แต่เธอรีบหน้าเย็นชาลงแล้ว บิดาก็ไม่อยู่แล้ว คนที่นั่

บทที่268 คู่รักคู่แค้น

ปวัตรกับจิรายุเดินมาถึงด้านข้างของโต๊ะอาหารอย่างเป็นธรรมชาติ ปวัตรสังเกตสีหน้าของชวนีอยู่ ก็สงบแล้วไม่น้อย เขาดึงเก้าอี้ที่อยู่ข้างเธอนั่งลง

ปวัตรสังเกตเห็นดาลิศที่อยู่ตรงข้าม เธอยกเมนูอาหารขึ้นสูงไว้ ซุกทั้งหน้าอยู่ในเมนูอาหาร เหมือนกำลังมองเมนู แต่ว่าพอคนมองก็ดูออก