บทที่238 อุ้มกลับไปนอนบ้านเขาแล้ว

ดาลิศกระพริบตาแล้ว “อะไรนะ?”

“คุณรู้สึกว่าผมไม่คู่ควรกับคุณใช่มั้ย?” จิรายุถามต่อไป

“เอ่อ? ฉันไม่ได้คิดแบบนี้นะ!” ดาลิศรีบส่ายหน้าโต้กลับ

“ผมว่าคุณก็คิด” จิรายุพึมพำอย่างเย็นชาไป เมื่อกี้ที่หมอถามเธอ เธอก็อธิบายจริงจังขนาดนั้น เขาน่าจะฟังอย

บทที่239 กลิ่นอายของความรัก

ชวนีมองเห็ปวัตรที่ใส่ชุดลำลองอย่างหล่อเหลายืนอยู่ที่นั้น ด้านข้างของเขาก็จอดจักรยานเสือภูเขาคันหนึ่ง นรชัยไม่ได้อยู่ น่าจะขี่ไปไกลแล้ว

ชวนีเดินเข้าไปทางเขา มองภาพผู้ชายคนนี้ภายใต้แสงแดดหล่อเหลามาก เธออดนึกถึงเมื่อคืนไม่ได้จูบที่ร้อนแรงคืนนั้นกับเขา แก้มเธอมีความ

บทที่240 วันที่น่าอาย

“อรุณสวัสดิ์” จิรายุแม้แต่หน้าก็ไม่เงยขึ้น เหมือนรู้ว่าเธอลงมาแล้ว

“ฉันมาอยู่ที่บ้านคุณได้ยังไงหรอ!” ดาลิศแกล้งถามอย่างสงสัย

“เมื่อคืน ผมไม่รู้ว่าคุณเอากุญแจออกมารึปล่า ก็พาคุณกลับมาบ้านผมแล้ว” จิรายุพูดจบ พอสายตาเรียยาวเงย จ้องทางเธอ “คุณมีปัญหา?”

พอดาล