บทที่ 237

บทที่237 เขาโกรธมาก

เวลานี้ดาลิศนอนคว่ำอยู่บนเตียง หน้าผากก็เหงื่อออกแล้ว ท้องของเธอมีความรู้สึกปวดลอยมา เธอรู้ว่าต้องเป็นตอนเย็นที่ทานคอเป็ดที่เผ็ดมากเกินไปแน่เลย แต่ตอนนี้ถึงแม้เธอจะเสียใจก็ไม่ทันแล้ว

เวลานี้ เธอหวังมากจริงๆ ว่าจิรายุจะมาถึงเร็วหน่อย เพราะเธอปวดจนทนไม่ไหวจริงๆ

บทที่ 238

บทที่238 อุ้มกลับไปนอนบ้านเขาแล้ว

ดาลิศกระพริบตาแล้ว “อะไรนะ?”

“คุณรู้สึกว่าผมไม่คู่ควรกับคุณใช่มั้ย?” จิรายุถามต่อไป

“เอ่อ? ฉันไม่ได้คิดแบบนี้นะ!” ดาลิศรีบส่ายหน้าโต้กลับ

“ผมว่าคุณก็คิด” จิรายุพึมพำอย่างเย็นชาไป เมื่อกี้ที่หมอถามเธอ เธอก็อธิบายจริงจังขนาดนั้น เข

บทที่ 239

บทที่239 กลิ่นอายของความรัก

ชวนีมองเห็ปวัตรที่ใส่ชุดลำลองอย่างหล่อเหลายืนอยู่ที่นั้น ด้านข้างของเขาก็จอดจักรยานเสือภูเขาคันหนึ่ง นรชัยไม่ได้อยู่ น่าจะขี่ไปไกลแล้ว

ชวนีเดินเข้าไปทางเขา มองภาพผู้ชายคนนี้ภายใต้แสงแดดหล่อเหลามาก เธออดนึกถึงเมื่อคืนไม่ได้จูบที่ร้อนแรงคืนนั้นกับเขา แก