บทที่224 ชายหนุ่มทั้งสองต่างมาถึงแล้ว

ชวนีกำลังเก็บงานที่สตูดิโออัดเพลง พรุ่งนี้ก็สามารถสิ้นสุดการบันทึกได้แล้ว มือถือของเธอก็ดังขึ้นมาแล้ว พอเธอหยิบขึ้นมา เป็นคุณพ่อ

“ฮัลโหลค่ะพ่อ” ชวนีรับขึ้น

“ฉันเอง! พ่อเธออยู่โรงพยาบาลน่ะ!” เสียงชญาภาในสายนั้นลอยมา

ชวนีตกใจแล้ว “พ่อฉันเป็นอ

บทที่225 เขาอยู่เป็นเพื่อน

บรรยากาศในห้องคนไข้อึมครึมอยู่บ้าง ได้ยินพียงเสียงลมหายใจของแต่ละฝ่ายอย่างเงียบสงบ สายตาของปวัตรอยู่ที่บนหน้าของชวนี เวลานี้สายตาของชวนีก็มองบิดาอย่างนิ่ง ในสายตาเผยความเป็นห่วงและความรับผิดชอบของลูกสาว

มือของปวัตรยื่นไปบนมือของเธออย่างเงียบๆ จับไว้ ชวนีตกใจนิดหน

บทที่226 ยอมรับคำขอของเขา

“ได้! ไปเถอะ! ปวัตร ดูแลชวนีแทนลุงด้วยนะ”ฌายินขอร้องทางปวัตร

ปวัตรพยักหน้าอย่างจริงจัง “คุณลุงวางใจได้ครับ ผมจะดูแลชวนีอย่างดีแน่นอนครับ”

คำพูดประโยคนี้ทำให้ชญาภาที่อยู่ด้านข้างได้ยินแล้วในใจสับสน ดูแล้วธนชาตกลับไม่ได้ทำลายความรักของพวกเขา

นึกถึงชวนีคล