บทที่223 ฌายินล้มป่วย

ค่ำคืนนี้ ดาลิศกับจิรายุกลับห้องของแต่ละคนพักผ่อน ดาลิศยังไม่ลืมล็อคประตู เพราะเธอไม่สบายใจที่อยู่ห้องเดียวกันกับผู้ชายคนหนึ่งจริงๆ

ในประเทศ

ชวนีออกมาล้างหน้าแปรงฟัน ผลักเปิดประตูห้องลงมา ก็มองเห็นในสวนดอกไม้ปวัตรยืนคุยโทรศัพท์ที่นั่น เธอคิดว่าคุยกับลูกชาย

บทที่224 ชายหนุ่มทั้งสองต่างมาถึงแล้ว

ชวนีกำลังเก็บงานที่สตูดิโออัดเพลง พรุ่งนี้ก็สามารถสิ้นสุดการบันทึกได้แล้ว มือถือของเธอก็ดังขึ้นมาแล้ว พอเธอหยิบขึ้นมา เป็นคุณพ่อ

“ฮัลโหลค่ะพ่อ” ชวนีรับขึ้น

“ฉันเอง! พ่อเธออยู่โรงพยาบาลน่ะ!” เสียงชญาภาในสายนั้นลอยมา

ชวนีตกใจแล้ว “พ่อฉันเป็นอ

บทที่225 เขาอยู่เป็นเพื่อน

บรรยากาศในห้องคนไข้อึมครึมอยู่บ้าง ได้ยินพียงเสียงลมหายใจของแต่ละฝ่ายอย่างเงียบสงบ สายตาของปวัตรอยู่ที่บนหน้าของชวนี เวลานี้สายตาของชวนีก็มองบิดาอย่างนิ่ง ในสายตาเผยความเป็นห่วงและความรับผิดชอบของลูกสาว

มือของปวัตรยื่นไปบนมือของเธออย่างเงียบๆ จับไว้ ชวนีตกใจนิดหน