บทที่225 เขาอยู่เป็นเพื่อน

บรรยากาศในห้องคนไข้อึมครึมอยู่บ้าง ได้ยินพียงเสียงลมหายใจของแต่ละฝ่ายอย่างเงียบสงบ สายตาของปวัตรอยู่ที่บนหน้าของชวนี เวลานี้สายตาของชวนีก็มองบิดาอย่างนิ่ง ในสายตาเผยความเป็นห่วงและความรับผิดชอบของลูกสาว

มือของปวัตรยื่นไปบนมือของเธออย่างเงียบๆ จับไว้ ชวนีตกใจนิดหน

บทที่226 ยอมรับคำขอของเขา

“ได้! ไปเถอะ! ปวัตร ดูแลชวนีแทนลุงด้วยนะ”ฌายินขอร้องทางปวัตร

ปวัตรพยักหน้าอย่างจริงจัง “คุณลุงวางใจได้ครับ ผมจะดูแลชวนีอย่างดีแน่นอนครับ”

คำพูดประโยคนี้ทำให้ชญาภาที่อยู่ด้านข้างได้ยินแล้วในใจสับสน ดูแล้วธนชาตกลับไม่ได้ทำลายความรักของพวกเขา

นึกถึงชวนีคล

บทที่227 ค่ำคืนที่อายมาก

ชวนีอยู่บนรถหลับแล้วตื่นหนึ่ง เวลานี้ ถึงแม้เธอนอนอยู่บนเตียง กลับไม่ได้ง่วงนอนแล้ว กลับกัน หูของเธอกลับตั้งขึ้นมาเป็นพิเศษ

รอสักพัก ได้ยินเสียงผลักประตูของในห้องน้ำ ชวนีรีบขยับผ้าห่มบนตัวแน่น รู้สึกประหม่าขึ้นมาแล้ว

ขณะเดียวกันเธอก็หลับตาแล้วเหมือนกัน แกล้งห