บทที่ 132

บทที่132 จูบที่ลงโทษ

“ของเก่าขนาดนี้แล้ว คุณทิ้งไปได้แล้ว” ชวนีบอกอย่างเฉยเมย

“ผมจะทิ้งลงได้ยังไง” ธนชาตยิ้มอย่างขมขื่น “ผมอยากเก็บรักษาช่วงเวลาที่พวกเราเคยมีความสุขไว้มาก! แม้เพียงของอย่างหนึ่ง สำหรับผมแล้วล้วนมีความหมายพิเศษ”

ชวนีกัดริมฝีปากอยู่ หันหน้ามองนอกกระจก ไม่

บทที่ 133

บทที่133 ปวัตรคุณพอได้แล้ว

ใบหน้างดงามของธนชาตประกายความเจ็บปวด เขาก้าวใหญ่ไปทางลิฟต์ ก่อนเข้าลิฟต์ หมัดของเขาชกไปยังกำแพง ปลดปล่อยอารมณ์ไม่พอใจภายในใจเขา

เขารู้ชวนีไม่รักเขาแล้ว แต่ว่าเธอเป็นผู้หญิงที่อยู่ในกฎระเบียบมาโดยตลอด ทำไมเธอถึงจูบกับผู้ชายคนอื่นต่อหน้าสาธารณชนข้า

บทที่ 134

บทที่134 เขาให้ของขวัญอย่างเผด็จการ

“คุณ...คุณทำอะไร!” ชวนีถลึงตาอยู่ จะโกรธแล้ว ผู้ชายคนนี้รู้จักไหมว่าอะไรคือให้เกียรติคนอื่น?

ปวัตรโค้งริมฝีปากยิ้ม “วางใจได้ ด้านล่างผมใส่กางเกงในแล้ว” พูดจบ เขาดึงผ้าเช็ดตัวออกอย่างป่าเถื่อนทันที เผยกางเกงในสีดำออกมาแล้ว

ชวนีรีบร้